دواتگر
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(دَ گَ) [ ع - فا. ] (ص.) ۱- کسی که دوات میسازد؛ دویت گر. ۲- کسی که سماور و سینی و ظروف دیگر سازد. ۳- کسی که اشیاء فلزی را لحیم کند.
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(دَ گَ) [ ع - فا. ] (ص.) ۱- کسی که دوات میسازد؛ دویت گر. ۲- کسی که سماور و سینی و ظروف دیگر سازد. ۳- کسی که اشیاء فلزی را لحیم کند.