دواتی

دواتی . [ دَ ] (ص نسبی ) دوات دار. (مهذب الاسماء) (دهار). دویدار. صاحب الدوات . دوات دار. دویت دار. (یادداشت مؤلف ) : سوری ... گوید: ای دواتی خریطه ای کاغذ حاضر کن دواتی فرمان را به انقیاد و امتثال مقابل گردانید سوری آن قباله ٔ بیست هزار درم پاره کرد. (تاریخ بیهق ). رجوع به دوات دار شود.

دواتی . [ دَ ] (اِخ ) رجوع به منصوربن قراتکین شود.