دواخن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دواخن . [ دَ خ ِ ] (ع اِ) ج ِ دخان (منتهی الارب )، به معنی دود، و این خلاف قیاس واقع شده، ادخنة قیاساً. (آنندراج ) (از اقرب الموارد). ◄ دودکشهای مطبخ و گلخن . (منتهی الارب ). ◄ ج ِ داخنة. (از اقرب الموارد). رجوع به دخان شود.