دواداریة

دواداریة. [ دَ ری ی َ ] (ص مرکب، اِ مرکب ) در زمان سلطنت سلسله ٔ ممالیک عنوان مزبور را به اشخاصی اطلاق می کردند که نامه های صادرشده از طرف سلطان را به مقصد می فرستادند و عرایض را به سمع وی می رساندند و ایلچیان و کسان دیگررا نیز به حضور وی می بردند. (از دزی ج ١ ص ٤٦٩). رجوع به صبح الاعشی ج ١ ص ١١٤ و دواتدار و دواتی شود.