دواسة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دواسة. [ دَ / دُ وا س َ ] (ع اِ) جماعت مردم . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء).
دواسة. [ دَوْ وا س َ ] (ع اِ) بینی . (از اقرب الموارد).
دواسة. [ دَوْ وا س َ ] (اِ) دباسه که حلوایی خانگی باشد. (لغت محلی شوشتر). رجوع به دباسه شود.