دوال انداز
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دوال انداز. [ دَ اَ ] (نف مرکب )کمندانداز. که کمند در گردن کسی افکند : رگ آن خون بر اودوال انداز راست چون زنگی دوالک باز. نظامی .
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دوال انداز. [ دَ اَ ] (نف مرکب )کمندانداز. که کمند در گردن کسی افکند : رگ آن خون بر اودوال انداز راست چون زنگی دوالک باز. نظامی .