دوبرگی

دوبرگی . [ دُ ب َ ] (ص نسبی ) گیاه و گلی که تنهادو برگ داشته باشد. ◄ (حامص مرکب ) نورستگی . چگونگی گیاه که کمی پس از دمیدن قسمت علیایش به دوپاره از هم جدا شود. (یادداشت مؤلف ) : سرشت نیک و بد پنهان نماند توان دانست ریحان از دوبرگی . سعدی .