دوبیتی

(دُ بِ) [ فا - ع. ] (ص نسب.) ۱- شعری دارای دو بیت یا چهار مصراع که مصراع‌های اول و دوم و چهارم دارای یک قافیه هستند. ۲- یکی از گوشه‌های چهارگاه.