دوتاه گشتن

دوتاه گشتن . [ دُ گ َ ت َ ] (مص مرکب ) دوتاگشتن . خم شدن . خمیدن . (یادداشت مؤلف ) : بنفشه زار بپوشید روزگار به برف چنار گشت دوتاه و زریر شد شنگرف . کسایی . ز رشک چهره ٔ تو ماه تیره گشت و خجل ز شرم قامت تو سرو کوژ گشت و دوتاه . فرخی . ◄ دولا شدن . دوتای گشتن . دارای دوتای و دولا گردیدن . (از یادداشت مؤلف ).