دوتیغی

دوتیغی . [ دُ ] (ص نسبی ) دوتیغه . که دارای دو تیغ است . که با دو دمه و لبه است : دوتیغی تر از صبح شمشیر تو سپهر از زمین رام تر زیر تو. نظامی . نهنگی دوتیغی برانداخته به تیغ از نهنگان سرانداخته . نظامی .