دوخواهران
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دوخواهران . [ دُ خوا / خا هََ ] (اِخ ) دو ستاره ٔ شعرای شامی و شعرای یمانی . (منتهی الارب ). شعریان . دوخواهر. اختاسهیل . دوپیکر. جوزا. (یادداشت مؤلف ). رجوع به دوخواهر شود.
دوخواهران . [ دُ خوا / خا هََ ] (اِخ ) دهی است از دهستان کاغه ٔ بخش دورود شهرستان بروجرد. واقع در ١٥ هزارگزی شمال دورود کنار راه مالرو تنوردر به خشاب . دارای ١٣٨ تن سکنه . آب آن از قنات و راه آن مالرو است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٦).
دوخواهران . [ دُ خوا / خا هََ ] (اِخ ) دهی است از دهستان سربند بالا بخش سربند شهرستان اراک . در ٥٥ هزارگزی جنوب باختری آستانه و ١٨ هزارگزی بروجرد و خرم آباد. دارای ٢٥٧ تن سکنه . آب آن از رودخانه ٔ چوبدر است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٢).