دود برانگیختن

دود برانگیختن . [ ب َ اَ ت َ ] (مص مرکب ) دود برآوردن . دود انگیختن . (یادداشت مؤلف ) : چه سود کند که آتش عشقش دود از دل و جان من برانگیزد. عسجدی . ♦ دود برانگیختن از(ز) جایی ؛ به آتش کشیدن . آتش زدن و سوختن ویران و نابود کردن : برانگیخت از بام دژ تیره دود دلیری به سالار لشکر نمود. فردوسی . آتش هیبت تو دود برانگیخت ز هند هندوان را رخ ازآن دود سیه گشت چو قیر. امیرمعزی (از آنندراج ).