دودخانه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دودخانه . [ ن َ / ن ِ ] (اِ مرکب ) کوره . تنوره : و به تنور اندر نهند یا به دودخانه ٔ آبگینه گران . (ذخیره ٔ خوارزمشاهی ). ◄ دودمان و خانواده . (ناظم الاطباء) (برهان ) (از فرهنگ جهانگیری ). خاندان و دوده . (آنندراج ) : ایا ستوده به تو دودخانه ٔ نبوی جهان گرفته به عزم صواب و رای قوی . سوزنی . ◄ نژاد. (ناظم الاطباء). تبار. (آنندراج ).