دودنگه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دودنگه . [ دُ دِ گ َ ] (ص مرکب، اِ مرکب ) همه چیز را گویند که دو مرتبه به جایی که باید برسد عموماً. رجوع به دودانگه شود. ◄ آبی که به دو برد به زمین رسانند خصوصاً. (لغت محلی شوشتر).
دودنگه . [ دُ دَ گ َ ] (اِخ ) دودانگه . دهی است از مضافات شوشتر. (از لغت محلی شوشتر).