دودهه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دودهه . [ دُ دَ هََ ] (اِخ ) دودهه تاج . دهی است از بخش ضیأآباد شهرستان قزوین . با ١٥٠ تن سکنه . آب آن از چشمه است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ١).
دودهه . [ ] (هندی، اِ) اسم هندی لبن است . (تحفه ٔ حکیم مؤمن ). رجوع به لبن و شیر شود.