دوس بن عدنان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دوس بن عدنان . [ دَ س ِ ن ِ ع َ ] (اِخ ) ابن عبداﷲ. پدر قبیله ای است . (منتهی الارب ) (از تاریخ گزیده ص ٢١٩). دوس بن عدنان بن زهران، از دشنوءةاز قحطان، جدی جاهلی از اولاد اوست ابوهریره ٔ صحابی و جذیمة الوضاح پادشاه حیره و بزرگترین قبیله ٔ آن قبیله ٔ فهم است که در عمان ساکن بودند و هم اکنون در حجاز و خراسان از آنان هستند. (از اعلام زرکلی ج ١).