دوست انگیز

دوست انگیز. [ اَ ] (نف مرکب ) صفت چیزی یا کسی که دوستی کسان را نسبت به خود برانگیزد و جلب کند : ای خداوندی که اندر جمله ٔ روی زمین دوست انگیزی نیامد همچو تو دشمن فکن . سوزنی . که بود از پدر دوست انگیزتر به دشمن کشی تیغ او تیزتر. نظامی . ◄ کسی که در میان دوستان فتنه و آشوب برمی انگیزد. (ناظم الاطباء).