دوست نوازی

دوست نوازی . [ ن َ ] (حامص مرکب ) کیفیت و حالت دوست نواز. نواخت و مهربانی نسبت به دوستان . دوست پروری : بس کس که به مال تو کند دوست نوازی بس کس که به جاه تو کند دشمن مالی . سوزنی . و عادت دشمن سوزی و دوست نوازی آن مهر سپهر سرافرازی ... باقی و پایدار ماند. (حبیب السیر چ سنگی ج ٣ ص ٣٢٣). رجوع به دوست نواز شود.