دوشنی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دوشنی . [ش َ ] (ص مرکب، اِ مرکب ) گاومیش و گاو و گوسفند شیرده . (لغت محلی شوشتر نسخه ٔ خطی کتابخانه ٔ مؤلف ). ◄ کسی که به ریشخند و تدریج هر چه دارد از او بگیرند. (لغت محلی شوشتر). رجوع به دوشیدنی شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دوشنی . [ش َ ] (ص مرکب، اِ مرکب ) گاومیش و گاو و گوسفند شیرده . (لغت محلی شوشتر نسخه ٔ خطی کتابخانه ٔ مؤلف ). ◄ کسی که به ریشخند و تدریج هر چه دارد از او بگیرند. (لغت محلی شوشتر). رجوع به دوشیدنی شود.