دوش
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
[ په. ] (اِ.) کتف، شانه.
[ په. ] (ق.) شب گذشته.
(اِ.) آلتی مشبک مانند سر آب پاش که در گرمابه به شیر آب بندند و در زیر آن شستشو کنند. ؛ ~ گرفتن: حمام کردن.
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
[ په. ] (اِ.) کتف، شانه.
[ په. ] (ق.) شب گذشته.
(اِ.) آلتی مشبک مانند سر آب پاش که در گرمابه به شیر آب بندند و در زیر آن شستشو کنند. ؛ ~ گرفتن: حمام کردن.