دوضربه

دوضربه . [ دُ ض َ ب َ / ب ِ ] (ص نسبی، ق مرکب ) (از: دو + ضرب + ه ) دوضرب . ضرب در دو نوبت . دوضربه زدن . دوبار. زدن . ◄ کنایه است از دوجا متمتع شدن چنانکه دلال از فروشنده و خریدار. (یادداشت مؤلف ). ◄ دورویه . دوجهتی . (فرهنگ فارسی معین ).