دوغ خوردن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دوغ خوردن . [ خوَرْ / خُرْ دَ ] (مص مرکب ) خوردن دوغ . آشامیدن دوغ : چون نمایی مستی ای تو خورده دوغ پیش من لافی زنی آنگه دروغ . مولوی . ◄ سهو شدن و خطا کردن . (ناظم الاطباء). غلط خوردن . (از آنندراج ).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دوغ خوردن . [ خوَرْ / خُرْ دَ ] (مص مرکب ) خوردن دوغ . آشامیدن دوغ : چون نمایی مستی ای تو خورده دوغ پیش من لافی زنی آنگه دروغ . مولوی . ◄ سهو شدن و خطا کردن . (ناظم الاطباء). غلط خوردن . (از آنندراج ).