دوغبا

دوغبا. (اِ مرکب ) آش ماست . (ناظم الاطباء) (از انجمن آرا) (از برهان ) (آنندراج ). ماستابه . مصیلة. مخیضیة. دوغباج . آش کشک . آش دوغ . دوغ وا. مضلبة. (یادداشت مؤلف ). مضیرة. (زمخشری ) (دهار). آش جغرات . (از شرفنامه ٔ منیری ) : و شیر تازه ٔ جوشانیده و پخته و دوغبا که از دوغ تازه پزند. (ذخیره ٔ خوارزمشاهی ). ما و همین دوغبا و ترف و ترینه پخته ٔ امروز یا ز باقی دینه . (از اسرار التوحید ص ٢٧٦). ترکیم را در این حبش نخرند لاجرم دوغبای خوش نخورند دوغبایی بپز که از چپ و راست در وی افتند چون مگس در ماست . سعدی . از هوای ماستبای ماکه دارد خط سبز دیگران در دوغبا برگ چغندر می کنند. بسحاق اطعمه . ◄ ماستابه . (ناظم الاطباء) (از برهان ) (از آنندراج ) (از انجمن آرا). ◄ کنایه از منی و نطفه : دوغبایی در میان پای او سهمگین باشد به بادنجان من . سعدی .