دوغه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دوغه . [غ َ / غ ِ ] (اِ) دوغینه . صافی که بدان روغن و یا مسکه را صاف کنند. (ناظم الاطباء) (از آنندراج ). ◄ جرم روغن و یا مسکه ٔ ذوب شده . (ناظم الاطباء).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دوغه . [غ َ / غ ِ ] (اِ) دوغینه . صافی که بدان روغن و یا مسکه را صاف کنند. (ناظم الاطباء) (از آنندراج ). ◄ جرم روغن و یا مسکه ٔ ذوب شده . (ناظم الاطباء).