دوقل
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دوقل . [ دُ ق َ ] (اِ مرکب ) دوحصه کردن و دوبخش کردن . ◄ جنس بلغورکرده، چه قل معرب کل است که حصه و پاره باشد. (لغت محلی شوشتر).
دوقل . [ دَ ق َ ] (ع اِ) تیر کشتی . ◄ نره . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ).