دولاب گردانی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دولاب گردانی . [ گ َ ] (حامص مرکب ) حمل مال التجاره از شهری به شهری . (ناظم الاطباء). ◄ به مال دیگران بازی کردن و این از جهت بی دستگاهی بود. (آنندراج ) : سبحه گردانی به هنگام پریشانی کند زاهد از بیمایگی دولاب گردانی کند. اشرف (از آنندراج ). و رجوع به دولاب گردان شود.