دولت زای
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دولت زای . [ دَ / دُو ل َ ] (نف مرکب ) که سعادت و نعمت پدید آورد : بخت را کوست بکر دولت زای عقد بر شاه کامران بستند. خاقانی . که ظفر و نصرت را با رای دولت زای و رایات مملکت افزای ما هم عنان گردانیده است . (تاریخ جهانگشای جوینی ).