دولت پرست

دولت پرست . [ دَ / دُو ل َ پ َ رَ ] (نف مرکب ) که سلطه و اقتدار را بپرستد. که در جستجوی سعادت و دولت است . دولتخواه : زنده بود طالع دولت پرست بنده ٔ دولت شو هر جا که هست . نظامی . و گرچون مقبلان دولت پرستی طمع را میل درکش بازرستی . نظامی . بدین تخت و این جام دولت پرست بسا جام و تختا که آری بدست . نظامی . گذارنده دانای دولت پرست به پرگار دولت چنین نقش بست . نظامی .