دوچاری
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دوچاری . [ دُ ] (حامص مرکب ) دچار بودن : برد با من میان راه تنگی دوچاری او دوچاری او دوچاری . مولوی .
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دوچاری . [ دُ ] (حامص مرکب ) دچار بودن : برد با من میان راه تنگی دوچاری او دوچاری او دوچاری . مولوی .