دوکاردی

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

دوکاردی . [ دُ ] (اِ مرکب ) دو کارد ضربتی و مشتی که بر زیر گلو زنند. (برهان ). رجوع به دو کارد شود.