دوکانچه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دوکانچه . [ دُ چ َ/ چ ِ ] (اِ مصغر) حانوت و دوکان خرد. دکان کوچک . (یادداشت مؤلف ). دکة. دکان . ◄ مصطبه و ایوان کوچک . سکو و مهتابی . (یادداشت مؤلف ). درداق ؛ دوکانچه ٔ هموار و خرد که بر وی نشینند. مِسطَبَة، دوکانچه ٔ کوفته و هموار که بر وی نشینند. (منتهی الارب ).