دویل

دویل . [ دُ ] (اِ) مکر و حیله و غدر. (ناظم الاطباء) (از آنندراج ) (از برهان ) (از فرهنگ جهانگیری ) (از انجمن آرا). ◄ ابریشم گنده که از پیله حاصل شود و دو کرم در درون آن باشد. (ناظم الاطباء) (از برهان ) (آنندراج ) (از فرهنگ جهانگیری ).

دویل . [ دَ ] (ع اِ) گیاه سال خورده . ◄ گیاهی که بر آن دو سال گذشته باشد و یا خاص است به گیاه نصی . (از منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ). گیاهی که سال بر او گذشته باشد. (تحفه ٔ حکیم مؤمن ).