دوی

(دَ) [ ع. ] (ص.) ۱- مریض، ناخوش. ۲- آن که ملازم مکانش باشد. ۳- آن چه باطنش فاسد باشد. مکان ~: ۱- ناموافق برای صحت بدن. ۲- مکار، حیله گر.