دَلّى

فَدَلاّهُمَا بِغُرُور «دَلّى» از «تدلیه» به معناى فرستادن «دلو» در چاه است که آن را به ریسمانى بسته و تدریجاً در چاه پایین برند، و این در حقیقت کنایه لطیفى از این معناست که شیطان با طناب مکر و فریب، آنها را از مقام والایشان فرود آورد و به چاه سار مشکلات و دورى از رحمت حق افکند.(12)