دژند
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دژند. [ دِ ژَ / دُ ژَ ] (ص ) دژن . چیزی تند و تیزطعم . (برهان ). ◄ تندشده و بخشم آمده . (لغت فرس اسدی، ذیل دژآگاه ). تندشده . (جهانگیری ) (صحاح الفرس ). مردم قهرآلوده و خشمناک و تند و تیز. (برهان ). ◄ جلد و شتاب . (ناظم الاطباء). و رجوع به دژن شود.