دژکامگی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دژکامگی . [ دُ م َ / م ِ ] (حامص مرکب ) غضب و خشم . خشمناکی . ♦ دژکامگی کردن ؛ نمودن غضب و بدخویی . خشم گرفتن : مکن دژکامگی با آن جوانمرد بپرور مهر آن را کو بپرورد. (ویس و رامین ).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دژکامگی . [ دُ م َ / م ِ ] (حامص مرکب ) غضب و خشم . خشمناکی . ♦ دژکامگی کردن ؛ نمودن غضب و بدخویی . خشم گرفتن : مکن دژکامگی با آن جوانمرد بپرور مهر آن را کو بپرورد. (ویس و رامین ).