دژگان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دژگان . [ دِ ] (اِخ ) ده مرکز دهستان دژگان بخش بستک شهرستان لار. واقع در ١٢٠هزارگزی جنوب شرقی بستک و کنار راه شوسه ٔ لار به لنگه و بندرعباس، با ٤٠٠ تن سکنه . آب آن از چشمه وچاه و باران است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٧).
دژگان . [ دِ ] (اِخ ) نام یکی از دهستانهای ششگانه ٔ بخش بستک، شهرستان لار و حدود و مشخصات آن بدین قرار است : از مشرق شهرستان بندرعباس، از شمال دهستانهای گوده، رویدر و لمزان از جنوب دهستان حومه ٔ بخش لنگه، از مغرب و شمال غربی دهستان لمزان و حومه ٔ بخش بستک . این دهستان در جنوب شرقی بخش و دامنه ٔ جنوبی کوه ببیان و حمیر واقع است و رود شور مهران از وسط آن جاری است . هوای آن گرم و خشک است و آب مشروب آن از چاه و باران تأمین میشود. محصولات آن عبارتند از: غلات و خرما و تنباکو.این دهستان از ٨ آبادی تشکیل شده است و نفوس آن در حدود ٢٢٠٠ تن می باشد و قرای مهم آن عبارتند از: رواب، چاه احمد و کنخ . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٧).