دکاپولیس
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دکاپولیس . [ دِ پ ُ ] (اِخ ) کلمه ٔ مرکب یونانی به معنی «ده شهر». نام ائتلافیه ای است از ده شهر باستانی : سکوتوپولیس (= بیت شان = بیسان )، دیون، پِلاّ، جَدَره، هیپوس، جَرَش، فیلادِلفیا، دِمَشق، رافانا و کاناتا، که همگی آنها، بجز سکوتوپولیس، در شمال رود اردن واقع بودند. این ائتلافیه پس از جنگهای ٦٥ - ٦٢ هَ . م . «پومپیوس » سردار رومی، برای حفظ آنها در مقابل یهود و قبایل عرب و بعنوان یک اتحادیه ٔ گمرکی تشکیل گردید. و حکام رومی شام بر آنها نظارت کلی داشتند و این شهرها تابع خدمات نظامی و مقررات مالی دولت روم بودند. (از دایرةالمعارف فارسی ).