دکر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دکر. [ دَ ک ُ ] (اِخ ) نام آبی است میان آذربایجان و شروان . (غیاث از شرح خاقانی ).
دکر. [ دِ ] (ع اِ) آوازه و ثنا و شرف، و آن لغتی است در «ذِکْر» مر ربیعه را. (از منتهی الارب ). رجوع به ذکر شود. ◄ بازیی است مر سیاهان و زنگیان را. (از منتهی الارب ).