دکی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دکی . [ دَک ْ کی ی ] (ص نسبی ) منسوب به دکة که نام اجدادی است . (از الانساب سمعانی ).
دکی . [دِ ] (صوت ) کلمه ٔ تعجب است در تداول عوام . علامت تعجب . زکی . دکیسه . لفظی است برای بیان اعتراض به گفته ٔ کسی با انکار حرف او یا مقابله و معارضه ٔ با او. (ازفرهنگ لغات عامیانه ). و رجوع به دکیسه و زکی شود.