دگلون
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دگلون . [ دِ ] (اِ) در لهجه ٔ گناباد خراسان، ابزار ریشتن نخ پشم و پنبه با دست . دگلان . و رجوع به دگلان شود. ◄ این کلمه در گناباد امروز متداول است و شکسته ٔ کلمه ٔ دگلان است، و آن دو گلوله ٔ دراز از گوشت است که از زیر گلوی بعضی از بزها و بزغاله ها آویزان می باشد. (یادداشت محمدِ پروین گنابادی ). زلمتان . دگلان . و رجوع به دگلان شود.