دیابیطس
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دیابیطس . [ طِ ] (معرب، اِ) ذیابیطس . دیابت . دولاب . زلق الکلیة. بیماری قند، زلق الامعاءالکلیه، دولابیه : زودی تشنه شدن و آب خواستن و زودی دفع بول را بدولاب مانند کرده اند و این علت را به یونانی دیابیطس گویند و معنی آن بپارسی دولاب است . (ذخیره ٔ خوارزمشاهی ). و نیز رجوع به دیابت و تذکره ٔ داود ضریر انطاکی ص ١٠٠ شود.