دیاخلیون
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دیاخلیون . [ خ َ ] (معرب، اِ) (مرهم ...) یا مرحم داخلون، دیاخیلون . (کلمه ٔ اغریقیه از «دیا» بمعنی با، و «خولس » به معنی شیره و عصاره ) نوعی مرهم که محلل و مذیب است و در طب به کار است . (یادداشت مؤلف ): مرهم دیاخلیون همه ٔ آماسهای سخت را سود دارد و نرم کند. رجوع به کتاب قرابادین ذخیره ٔ خوارزمشاهی شود.