دیانا
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دیانا.(اِخ ) دیان . در دین رومی الاهه ٔ ماه و جنگلها و حیوانات و زنان است بهنگام وضع حمل . دیانا مطابق اساطیر یونانی آرتمیس بود و در معبدش در رم بعنوان الاهه ٔ باکره مورد احترام بود وی که دختر «ژوپیتر» و «لاتون » بود بدستور پدر نمی بایست ازدواج کند و ژوپیتر تیرهایی بدو داد و موکبی از پریان را همراه او کرد و او را ملکه ٔ جنگلها و یا ربةالنوع ساخت . مشغولیت عمده ٔ او شکار بود مع هذا عاشق «اندیمیون » چوپان گردید. معروفترین معبد در آریکیا نزدیک دریاچه ٔ «نمی » بود که در آنجا با شعائر باروری و با مهین مادر خدایان مرتبط وبعنوان الاهه ٔ زمین مورد پرستش بود. ربةالنوع شکار وماه در نزد یونانیان و در ایران قدیم دیانا را با آناهیتا مطابقت میداده اند. (تاریخ ایران باستان ج ١ ص ٦٦٩، ٨١٠ و ج ٣ ص ٢٧٠١ و ٢٧٠٢). رجوع به اساطیر یونان، دائرةالمعارف فارسی، فرهنگ فارسی و معبد دیان شود.
فرهنگ نامهای فارسی
نام زنانه