دیا
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دیا. (یونانی، پیشوند) مزیدمقدمی است یونانی بمعنی با، از، من، به، در وسط، درفاصله و غیره چنانکه در دیامرون، دیافرغما، دیاسقولیطوس، دیاقورا و دیافنطس و غیره . (یادداشت مؤلف ).
دیا. (اِ) بیرون . (بلهجه ٔ طبری ). (یادداشت مؤلف ).