دیتریتسی

دیتریتسی . (اِخ ) فریدریش هاینریش . مستشرق آلمانی متولد ١٨٢١ م .در برلین و متوفی به سال ١٩٠٣ م . که در مآخذ فارسی و عربی نام او را دیتریشی و دیتریسی ضبط کرده اند در هاله و برلین الهیات مسیحی و در هاله و لایپزیک السنه ٔ شرقی تحصیل کرد. در سال ١٨٤٧ م . عازم مشرق زمین شدو بیش از یکسال در قاهره عربی آموخت سپس به مصر علیا، شبه جزیره ٔ سینا، بیت المقدس و دمشق مسافرت کرد و از طریق قسطنطنیه، آتن و تریست به آلمان بازگشت . از سال ١٨٥٠م . استاد دانشگاه برلین بود. بیشتر کارهای وی در زبان و ادب عرب بود. آثار عمده اش در این زمینه متنبی و سیف الدوله (لایپزیگ ١٨٤٧ م .) و الفیة (متن عربی لایپزیگ ١٨٥١ م . ترجمه ٔ آلمانی، لایپزیگ ١٨٥٢ م .) است و نشر آثار متنبی با شرح واحدی (برلین ٦١-١٨٥٨ م .) پس از آن به فلسفه ٔ اسلامی در قرن دهم پرداخت . حکمت مشائی اعراب (برلین ١٨٦٥ م .)، منطق و علم النفس اعراب (لایپزیگ ١٨٦٨ م .)، سیر در طبیعت و فلسفه ٔ طبیعی اعراب در قرن دهم (لایپزیک ١٨٧٦ چ ٢)، مردم شناسی اعراب در قرن دهم (لایپزیگ ١٨٧١ م .) فلسفه ٔ اعراب در قرن دهم (دو جلد، لایپزیگ ١٨٧٦ و ١٨٧٩ م .)، در ١٨٨٢ م . قطعاتی از حکمت ارسطو را که در کتب عربی محفوظ مانده بودمنتشر نمود. از آثار دیگرش لغتنامه ٔ عربی به آلمانی است . (لایپزیگ ١٨٨١ م .) (از دائرة المعارف فارسی ).