دیدرو

دیدرو. [ دی دِ رُ ] (اِخ ) (دنی ) از مردم لانگر (از ١٧١٣ تا ١٧٨٤ م .) دائرةالمعارف نویس و فیلسوف مادی مذهب و نقاد هنر و ادب و ادیب فرانسوی و از شخصیتهای برجسته ٔ عصر روشنفکری و یکی از نوابغ جامع عصر جدید بود. زبانهای لاتینی و انگلیسی و ایتالیایی و ریاضیات و علوم را نزد خود آموخت و بر آنها مسلط شد. بعنوان مترجم آثار گوناگون شهرت یافت در ١٧٤٧ م . سرپرست دایرة المعارف (فرانسه ) گردید و شهرت او مدتها مرهون همین کار بزرگ بود ولی در قرن بیستم بعنوان عالم فلسفه علم، زیباشناس و داستان نویس دارای قدرت خلاقه مورد توجه فراوان قرار گرفت . فلسفه ٔ دیدرو ترکیب شکاکیت مفرط و مادیگری است و در زمینه ٔ زیباشناسی بررسی پر دامنه ای دارد و در کتاب افکار در تعبیر طبیعت نظریه ای در باب انتخاب طبیعی عرضه کرده است . نفوذ نمایانی در رشد تآتر در فرانسه و آلمان داشت و بارشته مقالاتی که بعنوان سالونها از ١٧٥٩م . در جراید منتشر میکرد فن نقد ادبی را بعنوان یک سبک ادبی ایجاد کرد و در ١٧٧٣ برای ادای حق شناسی به کاترین دوم روسیه به سن پطرزبورگ رفت . (از دائرة المعارف فارسی ).