دیر خوردن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دیر خوردن . [ خوَرْ / خُرْ دَ ] (مص مرکب ) مدتی پس از موقع معمول خوردن . خوردن بدانگاه که اشتها غالب بود : گرگلشکر خوری بتکلف زیان کند ور نان خشک دیرخوری گلشکر شود. سعدی .
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دیر خوردن . [ خوَرْ / خُرْ دَ ] (مص مرکب ) مدتی پس از موقع معمول خوردن . خوردن بدانگاه که اشتها غالب بود : گرگلشکر خوری بتکلف زیان کند ور نان خشک دیرخوری گلشکر شود. سعدی .