دیرانی

(دَ) [ ع. ] (ص نسب.)<BR>۱- منسوب به دیر.<BR>۲- دیرنشین.<br>

(دَ) [ ع. ] (ص نسب.) ۱- منسوب به دیر. ۲- دیرنشین.

دیرانی . [ دَ / دِ ] (ع ص نسبی ) منسوب به دیر. ساکن دیر. (تاج العروس ). صاحب دیر. (منتهی الارب ). خداوند دیر. (مهذب الاسماء). راهب . دیرنشین . (یادداشت مؤلف ) : ملک بودلف شهریار زمین جهاندار دیرانی پاکدین . اسدی . ز کس یاد این گنج بر دل میار جز از شاه دیرانی شهریار. اسدی .