دیرمان

دیرمان . (نف مرکب ) دیرماننده . که دیرماند. که دیرپاید : کز عمر هزار ساله ٔ نوح صد دولت دیرمان ببینم . خاقانی . ◄ بقا و پایداری و بمعنای باقی و پایدار. (غیاث ) (آنندراج ).

دیرمان . [ دِ ی ِ ] (اِخ ) دهی است از دهستان دلدوز بخش دشتیاری شهرستان چاه بهار با ١٥٠ تن سکنه . (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ٨).